Edith Burns was een buitengewone dame. Ze woonde in San Antonio in Texas. Will Phillips was een vriendelijke dokter die zijn patiënten als mensen beschouwde. Zijn meest geliefde patiënt was Edith Burns. Zij stelde zich gewoonlijk als volgt voor: “Hallo, mijn naam is Edith Burns. Gelooft u in Pasen?” Vervolgens legde ze dan de betekenis van Pasen uit en het leven van veel mensen is daardoor veranderd.
Op een dag kreeg dokter Phillips slecht nieuws binnen over Edith. Verdrietig vertelde hij haar: “Je hebt kanker, Edith. En je hebt niet lang meer te leven”.
Maar Edith antwoordde: “Will Phillips, schaam je je niet? Waarom ben je zo verdrietig? Denk je dat God fouten maakt? Ik ga de Heer Jezus zien Die mij zo dierbaar is, plus mijn man en mijn vrienden. Je hebt me net verteld dat ik voor eeuwig Pasen mag gaan vieren en het lijkt wel of je mij mijn enkele reis niet gunt!”
Al snel moest ze in het ziekenhuis worden opgenomen. Edith zei tegen de dokter: “Will, ik ben nu bijna thuis, wil jij ervoor zorgen dat ik op een zaal terechtkomt waar vrouwen liggen die nog niets van Pasen weten?”
Dat gebeurde. Veel vrouwen die de zaal met Edith deelden, werden voorgoed andere mensen. En iedereen op die verdieping begon haar Edith Pasen te noemen; iedereen behalve de hoofdzuster, Phyllis Cross.
Phyllis liet er geen twijfel over bestaan, dat ze niets van Edith moest hebben; ze vond haar maar een ‘religieuze dwaas’. Al snel echter werd ook Phyllis Cross naar het zaaltje van Edith getrokken, als ijzer naar een magneet.
Phyllis Cross zei: “Edith, je stelde iedereen hier de vraag ‘Geloof je in Pasen?’, maar nooit aan mij.” Edith antwoordde: “Dat wilde ik vaak wel, maar de Heer zei me te wachten, totdat je er zelf mee zou komen. Maar nu je het vraagt … ”
Edith Burns nam haar Bijbel en deelde samen met Phyllis Cross het Paasverhaal: over de dood, begrafenis en opstanding van Jezus Christus. Edith zei: “Phyllis, geloof je nu in Pasen? Geloof je dat Jezus Christus leeft en dat Hij wonen wil in jouw hart?”
Phyllis Cross antwoordde: “Oh ja, dat wil ik geloven met heel mijn hart en ook wil ik Jezus toelaten in mijn leven.” Op dat moment bad Phyllis Cross en vroeg ze Jezus Christus in haar hart te komen.
Een paar dagen later, op eerste Paasdag, liep Phyllis het zaaltje van Edith binnen. Edith lag in bed met haar Bijbel op schoot. Haar handen lagen op de open Bijbel en ze had een glimlach op haar gezicht. Toen Phyllis Cross Edith’s hand wilde oppakken, besefte ze dat Edith dood was. Haar linkerhand lag op Johannes 14: “In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; Ik ga heen om u plaats te bereiden. Ik kom weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt waar Ik ben.”
Phyllis Cross verliet Edith, liep het zaaltje uit naar een tafel waar twee leerling verpleegkundigen zaten. Ze zei: “Hallo, mijn naam is Phyllis Cross. Geloven jullie in Pasen?”
De schrijver is onbekend
bron: http://www.cbmc.nl/nieuwsbrief_popup.php?nbvId=144
