Everlasting light

Het zijn weer hectische tijden. Het energiepeil was anderhalve week geleden nog prima op orde, maar daarna als een ware beurskrach neergestort en uitgemond in een ware winterdip. Dacht ik toch heel even dat het me dit jaar ongemerkt zou passeren. En inmiddels ook nog weer volop in gesprek voor een nieuwe baan. Ik heb nu maar 1 lijntje lopen, dus het ik werkelijk te hopen dat het raak is! Ik heb vandaag gehoord dat ik door mag naar de tweede ronde met nog 2 anderen, dus dat is wel geweldig! Dat geeft weer hoop!

Mijn hoop was namelijk wel een beetje gedaald na het eerste gesprek. Ik solliciteer niet zo heel vaak en maakte ook wel een paar fouten. Met name vakinhoudelijk vond ik er nog wel wat op aan te merken. Niet helemaal verwonderlijk, want het is toch wel weer een iets andere funtie dan mijn huidige.

Dan te horen dat je door mag naar een tweede gesprek geeft wel vertrouwen. Ik heb een klein beetje feedback via mijn werving-en-selectie-bureau gekregen en natuurlijk heb ik zelf het gesprek ook nog eens geprobeerd te analyseren. Dus met iets meer vertrouwen, hopelijk wat minder zenuwen, ga ik het tweede gesprek nu voorbereiden deze dagen.

En als voorbereiding heb ik ook weer eens een goed gebed gehad. Het is opmerkelijk hoeveel van mijn gebeden eigenlijk in vluchtigheid worden gemaakt. En bij het horen van het nieuws van het tweede gesprek was het wel een beetje alsof door de strenge winterdip plots een zacht lentezonnetje begon te schijnen, waardoor de vorst langzaam smolt. En laat ik toch net een nieuw liedje van de Black Keys hebben ontdekt. Dit krijgt toch voor mij een religieuze betekenis. Zie en oordeel zelf.